Wyrok ws. Schrems przeciwko Data Protection Commissioner

Tomasz Będźmirowski

Era Safe Harbor

Wyrokiem z dnia 6 października 2015 roku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: Trybunał) stwierdził nieważność decyzji Komisji Europejskiej 2000/520/WE z dnia 26 lipca 2000 roku (dalej: Decyzja), a w konsekwencji odebrał programowi Safe Harbor walor gwarantujący adekwatny poziom ochrony danych osobowych.

Przypomnijmy, że Safe Harbor został wypracowany przez Komisję Europejską i Departament Handlu USA jako praktyczny sposób na pokonanie różnic w podejściu do ochrony danych osobowych między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi. Wysokie standardy wyznaczone przez Dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 24 października 1995 roku (dalej: Dyrektywa) przesądzały o klasyfikacji Stanów Zjednoczonych jako państwa trzeciego, które nie zapewnia na swoim terytorium odpowiedniego poziomu ochrony danych osobowych – by posłużyć się terminologią używaną w polskiej ustawie implementującej Dyrektywę (chodzi tu o ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych; dalej: Ustawa). Taka klasyfikacja zasadniczo wyklucza możliwość przekazywania danych do Stanów Zjednoczonych. Ale od czego są wyjątki…

więcej »


Charakter prawny umowy o pozycjonowanie strony internetowej (SEO)

Dorota Senger

Ostatnimi czasy o sukcesie rozwiązań czy pomysłów biznesowych decyduje w dużej mierze możliwość dotarcia do szerokiego grona potencjalnych klientów za pośrednictwem Internetu. Jednym ze sposobów na osiągnięcie szerokiego dostępu do świadomości klientów jest wysoka pozycja strony internetowej przedsiębiorstwa w wynikach wyszukiwania w wyszukiwarkach internetowych. W tym celu zawierane są umowy o pozycjonowanie strony internetowej często w połączeniu z SEO (Search Engine Optimization) tj. dostosowaniem strony internetowej do narzędzi stosowanych przez wyszukiwarki w celu osiągnięcia jak najlepszych efektów pozycjonowania. Umowa o pozycjonowanie strony internetowej oraz jest zatem umową, której wykorzystanie nabiera na znaczeniu w obrocie prawnym. Dla stron takiej umowy istotne jest zaś określenie, czy łącząca je umowa jest umową o świadczenie usług, do której na podstawie art. 750 kodeksu cywilnego stosuje się odpowiednio przepisy o umowie zlecenia, czy też czy jest to umowa o dzieło. Odpowiedź na to pytanie ma znaczenie na gruncie prawa cywilnego – np. czy taką umowę można wypowiedzieć albo od niej odstąpić – oraz na gruncie ubezpieczeń społecznych – w zakresie, w jakim od wynagrodzenia z jej tytułu należy odprowadzić składki na ubezpieczenia społeczne. Poniżej przedstawione zostało kilka praktycznych wskazówek, w jaki sposób można stwierdzić czy dana umowa ma charakter umowy o świadczenie usług, czy umowy o dzieło.

więcej »


ZMIANY W PRAWIE UPADŁOŚCIOWYM I NAPRAWCZYM – PRAWO RESTRUKTURYZACYJNE. CZĘŚĆ 3.

Anna Wasilewska

Organy pozasądowe.

Do organów pozasądowych występujących w postępowaniu restrukturyzacyjnym należą:

1. nadzorca – sądowy bądź układu,

  1. zarządca.

Nadzorca układu wybierany jest przez dłużnika i pełni nadzór nad jego czynnościami w trakcie postępowania o zatwierdzenie układu na podstawie zawartej z dłużnikiem umowy (art. 35 ust. 1 ustawy). Przede wszystkim do jego kompetencji należy możliwość kontrolowania czynności dłużnika dotyczących jego majątku, a także przedsiębiorstwa dłużnika, w tym sprawdzania, czy mienie dłużnika, które nie stanowi części przedsiębiorstwa, jest dostatecznie zabezpieczone przed zniszczeniem lub utratą. Zaznaczyć jednak należy, iż zawarcie umowy z nadzorcą układu nie ogranicza dłużnika w zarządzie jego majątkiem. Ponadto, do zakresu czynności nadzorcy układu należy sporządzenie planu restrukturyzacyjnego, pomoc dłużnikowi w przygotowaniu propozycji układowych, sporządzenie spisu wierzytelności i wierzytelności spornych, współpraca z dłużnikiem w celu zebrania głosów wierzycieli oraz złożenie sprawozdania o możliwości wykonania układu (art. 37 ust. 2 ustawy). Nadzorca układu zobligowany jest do sporządzenia jednego sprawozdania, które stanowi załącznik do wniosku dłużnika o zatwierdzenie układu.

więcej »


Niekonstytucyjność bankowego tytułu egzekucyjnego.

Karol Błąd

Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2015 r. (sygn. akt P 45/12), orzekł, że art. 96 ust 1 i art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz.U. 2015 poz. 128) (dalej Prawo bankowe) są niezgodne z art. 32 ust. 1 Konstytucji. A tym samym uznał, że bankowy tytuł egzekucyjny jest niekonstytucyjny.

  1. Czym jest bankowy tytuł egzekucyjny?

Bankowy tytuł egzekucyjny, czyli w skrócie BTE to instrument wynikający z art. 96 ust. 1 Prawa bankowego. Na mocy wskazanego przepisu bank na podstawie ksiąg bankowych lub innych dokumentów związanych z dokonywaniem czynności bankowych (w praktyce najczęściej na podstawie umowy kredytowej) oraz po złożeniu przez klienta banku pisemnego oświadczeniu o poddaniu się egzekucji, mógł wystawić BTE, który zgodnie z art. 97 ust. 1 po nadaniu mu przez sąd klauzuli wykonalności mógł być podstawą do prowadzenia egzekucji.

więcej »


PRAWO RESTRUKTURYZACYJNE. CZĘŚĆ 2.

Anna Wasilewska

Wybrane instytucje.

Ustawa – Prawo restrukturyzacyjne zgodnie z art. 1 reguluje zawieranie przez niewypłacalnego bądź zagrożonego niewypłacalnością dłużnika układu z wierzycielami, skutki układu, jak również przeprowadzanie działań sanacyjnych. Przewiduje przy tym cztery rodzaje postępowań zwanych zbiorczo postępowaniami restrukturyzacyjnymi. Mianowicie art. 2 ustawy wskazuje, iż restrukturyzację przeprowadza się w:

1) postępowaniu o zatwierdzenie układu,

2) przyspieszonym postępowaniu układowym,

3) postępowaniu układowych lub

4) postępowaniu sanacyjnym.

więcej »


Projekt architektoniczny jako utwór.

Marek Czajkowski

Historia zna niejeden przypadek, w którym znaczenie określonego wyrazu w potocznym języku nie znajdowało swojego odzwierciedlenia na gruncie języka prawnego. Jako przykład może posłużyć brak wyraźnej granicy, w powszechnej świadomości, pomiędzy ustawowymi wyrażeniami „miejsce zamieszkania” a „adres zameldowania”. Dla większości ludzi są to pojęcia tożsame, jednakże na poziomie wykładni prawa, są to zwroty o różnym znaczeniu, dotyczące innych okoliczności.

Myślę, że podobna sytuacja ma miejsce w odniesieniu do prawa autorskiego. Utwór, jako przedmiot ochrony prawa autorskiego, zazwyczaj kojarzony jest z dziełem literackim, muzycznym, filmowym lub fotograficznym. Medialne stają się sprawy, w których naruszone zostało prawo autorskie twórcy np. filmu (chociażby postępowania dotyczące publicznego udostępniania utworu za pomocą modelu komunikacji peer-to-peer) lub muzyki (sprawa fryzjera występującego przeciwko organizacjom zbiorowego zarządzania prawami autorskimi).

Jak przedstawia się sytuacja w przypadku projektu architektonicznego? Czy jest on w ogóle objęty ochroną?

więcej »


Link nie narusza automatycznie praw autorskich

Dorota Senger

Link, czyli zamieszczanie odnośnika do innego pliku lub strony internetowej stanowi wygodne narzędzie nawigacyjne i spełnia istotną funkcję w zakresie pozycjonowania strony internetowej. Nie mniej jednak zamieszczanie odnośników, które prowadzą do wyświetlenia utworu, z pewnością ma znaczenie dla oceny czy działanie to narusza, czy nie narusza praw autorskich do niego. Kwestia ta nie jest oczywista, a z uwagi na skalę zjawiska nie trzeba było długo czekać na zajęcie się tą kwestią przez sądy najwyższych instancji.

więcej »


ZMIANY W PRAWIE UPADŁOŚCIOWYM I NAPRAWCZYM – PRAWO RESTRUKTURYZACYJNE. CZĘŚĆ 1.

Anna Wasilewska

W dniu 9 czerwca 2015 r. ustawa z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. z 2015 r. poz. 978) została podpisana przez Prezydenta RP.

Potrzeba przedmiotowej regulacji wyniknęła ze względu na krytyczną weryfikację celów, jakie były stawiane stosowanej już od ponad dziesięciu lat ustawie z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze (obecnie: Prawo upadłościowe). W tym czasie warunki gospodarcze państwa ewoluowały i w konsekwencji konieczne wydało się twórcom nowej ustawy przeprowadzenie w tym przedmiocie reformy. W Polsce zwiększa się bowiem liczba wniosków o ogłoszenie upadłości, jednakże w przeważającej części są to postępowania obejmujące likwidację przedsiębiorstwa upadłego dłużnika.

więcej »


OZZ’y – Czyli: kiedy i ile przedsiębiorca powinien płacić organizacjom zbiorowego zarządzania prawami autorskimi.

Marta Czarnecka

Minął już prawie rok od wydania głośnego wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
w sprawie z powództwa Stowarzyszenia Artystów ZAiKS przeciwko jednemu
z Wałbrzyskich fryzjerów (zob. wyrok SA we Wrocławiu z dnia 29 sierpnia 2014 r., sygn. akt I ACa 806/14). Zapadłe w sprawie orzeczenie zdawało się rewolucjonizować pozycję przedsiębiorców odtwarzających w swoich zakładach publicznie muzykę. Swoim orzeczeniem Wrocławski Sąd istotnie ograniczył uprawnienia organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi w zakresie poboru wynagrodzeń.

Czy jednak w rzeczywistości tak się stało? Jak po roku od ogłoszenia tego orzeczenia działają ozz’y (organizacje zbiorowego zarządzania prawami autorskimi – dalej też organizacja – w rozumieniu art. 104 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. Dz.U. z 2006 r., nr 90, poz. 631 – dalej upapp)?

więcej »


Zmiany w ustawie o ochronie danych osobowych – czyli kim jest Administrator Bezpieczeństwa Informacji?

Karol Błąd

Nowe regulacje

1 stycznia 2015 r. na mocy art. 9 ustawy z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwianiu wykonywania działalności gospodarczej (Dz.U.2014.1662) weszła w życie zmiana ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U.2014.1182) (dalej UODO). Zmiany dotyczą przede wszystkim rozszerzenia uprawnień i obowiązków znanej już instytucji – czyli Administratora Bezpieczeństwa Informacji (ABI).

Rejestracja ABI

Do momentu zmiany UODO ustanawianie ABI przez Administratora Danych Osobowych (ADO) (czyli w praktyce przez przedsiębiorcę) było konieczne, jednak zakres jego działalności był dość ograniczony. W teorii ABI miał za zadanie nadzorowanie przestrzegania środków technicznych i organizacyjnych zapewniających ochronę przetwarzanych danych osobowych. W praktyce wymóg jego ustanowienia traktowany był przez przedsiębiorców jako pozbawiona większego sensu formalność. Poza tym w przypadkach, gdy sam przedsiębiorca był jednocześnie ADO i wykonywał czynności nadzorcze (zatem głównie w przypadkach prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej), obowiązek powoływania ABI całkowicie odpadał.

więcej »