Większa odpowiedzialność prokurenta za zobowiązania spółki

Anna Wasilewska

W wyniku zmian wprowadzonych do ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 233 ze zm.) na podstawie ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. z 2015 r., poz. 978), od dnia 1 stycznia 2016 r. zmienia się zakres odpowiedzialności prokurenta za zobowiązania spółki.

W obecnym brzmieniu art. 20 ust. 2 pkt 2 ustawy – Prawo upadłościowe stanowi, iż do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości uprawniony jest każdy, kto ma prawo reprezentować osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, sam lub łącznie z innymi osobami. Natomiast od dnia 1 stycznia 2016 r. podmiotem uprawnionym do zgłoszenia wniosku w stosunku do osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, będzie każdy, kto na podstawie ustawy, umowy spółki lub statutu ma prawo do prowadzenia spraw dłużnika i do jego reprezentowania, samodzielnie lub łącznie z innymi osobami.

Więcej

ODSZKODOWANIE ZA NARUSZENIE PRAW AUTORSKICH

Paweł Borek

art. 79 ust. 1 pkt. 3 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych w zakresie, w jakim uprawniony, którego autorskie prawa majątkowe zostały naruszone, może żądać od osoby, która naruszyła te prawa, naprawienia wyrządzonej szkody poprzez zapłatę sumy pieniężnej w wysokości odpowiadającej – w przypadku gdy naruszenie jest zawinione – trzykrotności stosownego wynagrodzenia, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z utworu, jest niezgodny z art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 czerwca 2015 r. o sygnaturze SK 32/14

Więcej

Problem wypalenia zawodowego w zawodach prawniczych

Katarzyna Szablewska

Zgodnie ze słownikową definicją pojęcie wypalenia zawodowego (ang. occupational burnout) należy rozumieć jako stan znacznego osłabienia zaangażowania jednostki w zakresie jej aktywności związanej z pracą[1]. Podchodząc do zagadnienia od strony funkcjonalnej, należy podkreślić, że zespół wypalenia zawodowego to również termin z zakresu psychiatrii, którym określa się ogół objawów obejmujących fizyczne oraz mentalne wyczerpanie, mające emocjonalne podłoże[2]. Dla potrzeb niniejszego opracowania najistotniejszą kwestią pozostaje fakt, iż wypalenie zawodowe to powszechny problem o charakterze społecznym, a jego specyfika dotyczyć może również określonej grupy zawodowej, jaką stanowią prawnicy.

Tematyka wypalenia zawodowego (jak również stresu zawodowego jako kategorii o wyższym stopniu ogólności) w ciągu ostatniego dwudziestolecia poruszana była szczególnie często zarówno przez psychologów, jak i przez psychiatrów. Wprowadzenie do literatury samego pojęcia oraz zasadniczy, a wręcz najistotniejszy, wkład w istniejące teorie wypalenia zawodowego zawdzięczamy przede wszystkim amerykańskiej psycholog Christinie Maslach, autorce wielowymiarowej koncepcji wypalenia zawodowego. To właśnie jej teoria została przyjęta za podstawę omawianego w niniejszym artykule badania i w oparciu o nią dokonano analizy tejże problematyki.

Więcej

Wyrok ws. Schrems przeciwko Data Protection Commissioner

Tomasz Będźmirowski

Era Safe Harbor

Wyrokiem z dnia 6 października 2015 roku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: Trybunał) stwierdził nieważność decyzji Komisji Europejskiej 2000/520/WE z dnia 26 lipca 2000 roku (dalej: Decyzja), a w konsekwencji odebrał programowi Safe Harbor walor gwarantujący adekwatny poziom ochrony danych osobowych.

Przypomnijmy, że Safe Harbor został wypracowany przez Komisję Europejską i Departament Handlu USA jako praktyczny sposób na pokonanie różnic w podejściu do ochrony danych osobowych między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi. Wysokie standardy wyznaczone przez Dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 24 października 1995 roku (dalej: Dyrektywa) przesądzały o klasyfikacji Stanów Zjednoczonych jako państwa trzeciego, które nie zapewnia na swoim terytorium odpowiedniego poziomu ochrony danych osobowych – by posłużyć się terminologią używaną w polskiej ustawie implementującej Dyrektywę (chodzi tu o ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych; dalej: Ustawa). Taka klasyfikacja zasadniczo wyklucza możliwość przekazywania danych do Stanów Zjednoczonych. Ale od czego są wyjątki…

Więcej

Charakter prawny umowy o pozycjonowanie strony internetowej (SEO)

Dorota Senger

Ostatnimi czasy o sukcesie rozwiązań czy pomysłów biznesowych decyduje w dużej mierze możliwość dotarcia do szerokiego grona potencjalnych klientów za pośrednictwem Internetu. Jednym ze sposobów na osiągnięcie szerokiego dostępu do świadomości klientów jest wysoka pozycja strony internetowej przedsiębiorstwa w wynikach wyszukiwania w wyszukiwarkach internetowych. W tym celu zawierane są umowy o pozycjonowanie strony internetowej często w połączeniu z SEO (Search Engine Optimization) tj. dostosowaniem strony internetowej do narzędzi stosowanych przez wyszukiwarki w celu osiągnięcia jak najlepszych efektów pozycjonowania. Umowa o pozycjonowanie strony internetowej oraz jest zatem umową, której wykorzystanie nabiera na znaczeniu w obrocie prawnym. Dla stron takiej umowy istotne jest zaś określenie, czy łącząca je umowa jest umową o świadczenie usług, do której na podstawie art. 750 kodeksu cywilnego stosuje się odpowiednio przepisy o umowie zlecenia, czy też czy jest to umowa o dzieło. Odpowiedź na to pytanie ma znaczenie na gruncie prawa cywilnego – np. czy taką umowę można wypowiedzieć albo od niej odstąpić – oraz na gruncie ubezpieczeń społecznych – w zakresie, w jakim od wynagrodzenia z jej tytułu należy odprowadzić składki na ubezpieczenia społeczne. Poniżej przedstawione zostało kilka praktycznych wskazówek, w jaki sposób można stwierdzić czy dana umowa ma charakter umowy o świadczenie usług, czy umowy o dzieło.

Więcej

ZMIANY W PRAWIE UPADŁOŚCIOWYM I NAPRAWCZYM – PRAWO RESTRUKTURYZACYJNE. CZĘŚĆ 3.

Anna Wasilewska

Organy pozasądowe.

Do organów pozasądowych występujących w postępowaniu restrukturyzacyjnym należą:

1. nadzorca – sądowy bądź układu,

  1. zarządca.

Nadzorca układu wybierany jest przez dłużnika i pełni nadzór nad jego czynnościami w trakcie postępowania o zatwierdzenie układu na podstawie zawartej z dłużnikiem umowy (art. 35 ust. 1 ustawy). Przede wszystkim do jego kompetencji należy możliwość kontrolowania czynności dłużnika dotyczących jego majątku, a także przedsiębiorstwa dłużnika, w tym sprawdzania, czy mienie dłużnika, które nie stanowi części przedsiębiorstwa, jest dostatecznie zabezpieczone przed zniszczeniem lub utratą. Zaznaczyć jednak należy, iż zawarcie umowy z nadzorcą układu nie ogranicza dłużnika w zarządzie jego majątkiem. Ponadto, do zakresu czynności nadzorcy układu należy sporządzenie planu restrukturyzacyjnego, pomoc dłużnikowi w przygotowaniu propozycji układowych, sporządzenie spisu wierzytelności i wierzytelności spornych, współpraca z dłużnikiem w celu zebrania głosów wierzycieli oraz złożenie sprawozdania o możliwości wykonania układu (art. 37 ust. 2 ustawy). Nadzorca układu zobligowany jest do sporządzenia jednego sprawozdania, które stanowi załącznik do wniosku dłużnika o zatwierdzenie układu.

Więcej

Niekonstytucyjność bankowego tytułu egzekucyjnego.

Karol Błąd

Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2015 r. (sygn. akt P 45/12), orzekł, że art. 96 ust 1 i art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz.U. 2015 poz. 128) (dalej Prawo bankowe) są niezgodne z art. 32 ust. 1 Konstytucji. A tym samym uznał, że bankowy tytuł egzekucyjny jest niekonstytucyjny.

  1. Czym jest bankowy tytuł egzekucyjny?

Bankowy tytuł egzekucyjny, czyli w skrócie BTE to instrument wynikający z art. 96 ust. 1 Prawa bankowego. Na mocy wskazanego przepisu bank na podstawie ksiąg bankowych lub innych dokumentów związanych z dokonywaniem czynności bankowych (w praktyce najczęściej na podstawie umowy kredytowej) oraz po złożeniu przez klienta banku pisemnego oświadczeniu o poddaniu się egzekucji, mógł wystawić BTE, który zgodnie z art. 97 ust. 1 po nadaniu mu przez sąd klauzuli wykonalności mógł być podstawą do prowadzenia egzekucji.

Więcej

PRAWO RESTRUKTURYZACYJNE. CZĘŚĆ 2.

Anna Wasilewska

Wybrane instytucje.

Ustawa – Prawo restrukturyzacyjne zgodnie z art. 1 reguluje zawieranie przez niewypłacalnego bądź zagrożonego niewypłacalnością dłużnika układu z wierzycielami, skutki układu, jak również przeprowadzanie działań sanacyjnych. Przewiduje przy tym cztery rodzaje postępowań zwanych zbiorczo postępowaniami restrukturyzacyjnymi. Mianowicie art. 2 ustawy wskazuje, iż restrukturyzację przeprowadza się w:

1) postępowaniu o zatwierdzenie układu,

2) przyspieszonym postępowaniu układowym,

3) postępowaniu układowych lub

4) postępowaniu sanacyjnym.

Więcej

Projekt architektoniczny jako utwór.

Marek Czajkowski

Historia zna niejeden przypadek, w którym znaczenie określonego wyrazu w potocznym języku nie znajdowało swojego odzwierciedlenia na gruncie języka prawnego. Jako przykład może posłużyć brak wyraźnej granicy, w powszechnej świadomości, pomiędzy ustawowymi wyrażeniami „miejsce zamieszkania” a „adres zameldowania”. Dla większości ludzi są to pojęcia tożsame, jednakże na poziomie wykładni prawa, są to zwroty o różnym znaczeniu, dotyczące innych okoliczności.

Myślę, że podobna sytuacja ma miejsce w odniesieniu do prawa autorskiego. Utwór, jako przedmiot ochrony prawa autorskiego, zazwyczaj kojarzony jest z dziełem literackim, muzycznym, filmowym lub fotograficznym. Medialne stają się sprawy, w których naruszone zostało prawo autorskie twórcy np. filmu (chociażby postępowania dotyczące publicznego udostępniania utworu za pomocą modelu komunikacji peer-to-peer) lub muzyki (sprawa fryzjera występującego przeciwko organizacjom zbiorowego zarządzania prawami autorskimi).

Jak przedstawia się sytuacja w przypadku projektu architektonicznego? Czy jest on w ogóle objęty ochroną?

Więcej

Link nie narusza automatycznie praw autorskich

Dorota Senger

Link, czyli zamieszczanie odnośnika do innego pliku lub strony internetowej stanowi wygodne narzędzie nawigacyjne i spełnia istotną funkcję w zakresie pozycjonowania strony internetowej. Nie mniej jednak zamieszczanie odnośników, które prowadzą do wyświetlenia utworu, z pewnością ma znaczenie dla oceny czy działanie to narusza, czy nie narusza praw autorskich do niego. Kwestia ta nie jest oczywista, a z uwagi na skalę zjawiska nie trzeba było długo czekać na zajęcie się tą kwestią przez sądy najwyższych instancji.

Więcej