Naruszenie Prawa Antymonopolowego na przykładzie decyzji UOKiK w sprawie Akuna

Jakub Doliński

Względem porozumień ograniczających konkurencję, szczególnie istotnymi były decyzje Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów dot. naruszeń prawa antymonopolowego z lat 2011-2012 (decyzje nr DOK-5/2011 z 30 maja 2011 r. i DOK -7/2012 z 27 grudnia 2012 r.) w sprawie spółki Akuna.

więcej »


Handlując domenami

Tomasz Będźmirowski

Panuje przekonanie, że skuteczna rejestracja domeny, nazwijmy ją „rodzajową”, stanowi dla abonenta znakomitą inwestycję. Nic tylko cierpliwie czekać, aż znajdzie się podmiot handlujący danym rodzajem towaru lub usługi, gotowy zapłacić krocie za cesję praw do nazwy domeny internetowej takiej jak, dla przykładu, kawa.pl, czy www.manicure.pl.

więcej »


Naruszenie prawa do znaku towarowego w świetle prawa cywilnego i karnego.

Piotr Czarnecki

We współczesnym świecie widać rosnące znaczenie oznaczenia towarów lub usług określoną nazwą lub znakiem graficznym dla odróżnienia od dóbr oferowanych przez konkurencję. Znak stał się istnym fenomenem. Produkt jest identyfikowany z marką lub określonym logiem. W konsekwencji szeroko rozpoznawalna nazwa lub logo uzyskują wymierną wartość majątkową, którą cześć przedsiębiorców decyduje się chronić.

więcej »


Piractwo internetowe

Piotr Czarnecki

Piractwo internetowe

W dzisiejszych czasach większość społeczeństwa tzw. państw zachodnich nie wyobraża sobie codziennego funkcjonowania bez globalnej sieci, którą nazywamy powszechnie Internetem. Już w 2000 r. w jednym ze swoich artykułów A. Tarrett wespół z I. Monaghan’em napisali, że Internet jest czymś tak oczywistym, że nie potrzebuje tłumaczenia[1]. De facto nie ma jedynie słusznej definicji pojęcia „Internet“. Często spotykamy się z wyrażeniem, że jest to międzynarodowa sieć komputerów tzw. „sieć sieci“. Jest to dla większości zrozumiałe. Jeżeli rozważać to pojęcie z punktu widzenia informatycznego to pojawiają się znajomo brzmiące nazwy jak adresy IP, hosty i serwery. W takim ujęciu Internet jest niczym innym jak przestrzenią adresów IP przydzielonych do odpowiednich hostów i serwerów połączonych za pomocą odpowiednich urządzeń sieciowych (karty sieciowe, modemy) komunikujących się ze sobą za pomocą protokołu internetowego przy wykorzystaniu infrastruktury telekomunikacyjnej. Próba zrozumienia czym właściwie jest ów Internet jest niezbędna do tego, żeby uświadomić sobie możliwości, które ze sobą niesie, ale również niebezpieczeństwa, które mogą przytrafić się nieostrożnemu użytkownikowi. Większość czynności, które kiedyś zajmowały nam wiele czasu lub były wyjątkowo kosztowe teraz wykonujemy wykorzystując do tego Internet. Rozmowa z kolegą mieszkającym po drugiej stronie Atlantyku – włączamy komputer, logujemy się za pomocą jednego z programów
i zaczynamy rozmowę jednocześnie widząc się dzięki wbudowanym kamerką. Zakupy? Żaden problem. Obejrzenie filmu, ściągnięcie muzyki, a może jakaś najnowsza gra z któregoś z portali zagranicznych – to samo, trzy „kliknięcia“ i gotowe.

więcej »


Karno-prawna ochrona utworu w oparciu o art. 116 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Całość a część utworu)

Piotr Grubba

W praktyce walki z naruszeniami praw autorskich spotykany jest problem kwalifikacji prawno-karnej rozpowszechniania utworu w części. Większość przedstawicieli doktryny i judykatury bez dodatkowych wątpliwości przyjmuje, iż rozpowszechnianie części utworu – czy to bezpośrednio zamierzone jako część czy też wraz z dążeniem sprawcy do rozpowszechniania całości (usiłowanie) – podlega penalizacji z art. 116 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (dalej: „UPAiPP” lub „Ustawa”). Jednakże, pojawiają się stanowiska przeciwne – uznające, iż rozpowszechnianie części utworu nie stanowi przestępstwa w rozumieniu przytoczonego artykułu. Głosy takie spotkać można np. przy problematyce karalności tzw. „torrentów”, a więc rozpowszechniania za pomocą protokołu peer-to-peer. Podstawy twierdzeń przeciwnych są bardzo wątpliwe i nielogiczne.

Co jest utworem?

więcej »


OPERATOR TARGOWISKA A OCHRONA ZNAKÓW TOWAROWYCH. SPRAWA TOMMY HILFIGER.

Tomasz Będźmirowski

Wyrokiem z dnia 7 lipca 2016 roku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej („TSUE”) w sprawie C-494/15 orzekł, że dzierżawca hal targowych, który poddzierżawia usytuowane w tych halach stanowiska handlowe indywidualnym podmiotom handlującym, spośród których to podmiotów niektóre wykorzystują swe miejsce do sprzedaży towarów będących podróbkami towarów markowych jest pośrednikiem, co do którego mogą być skierowane nakazy sądowe, jak określone w prawie krajowym. Innymi słowy, w warunkach polskich, zabezpieczenie roszczeń oraz nakaz zaniechań naruszania praw własności intelektualnej mogą być stosowane wobec operatorów fizycznych targowisk na mocy art. 422 Kodeksu cywilnego.

więcej »


Etykietowanie produktów nie może wprowadzać konsumenta w błąd

Karol Błąd

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej „Trybunał”) wyrokiem z dnia 4 czerwca 2015 r. w sprawie C-195/14 orzekł, że wskazywanie na opakowaniu produktu składników, które w rzeczywistości w produkcie nie występują może być mylące dla nabywców. Zgodnie z art. 2 ust. 1 lit a) ppkt i) Dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych (dalej „Dyrektywa”), etykietowanie wprowadzające w błąd jest zakazane, ponieważ m.in. nie powinno wywoływać wrażenia, co do obecności określonego składnika, gdy takowy w rzeczywistości w produkcie nie występuje. Jednocześnie Trybunał wskazał, że nawet jeżeli na opakowaniu produktu znajduje się wykaz składników zawierający pełne i prawdziwe informacje to nie może być to niewystarczające do zatarcia mylnego wrażenia nabywcy, oceniającego etykietę lub opakowanie produktu.

więcej »


Większa odpowiedzialność prokurenta za zobowiązania spółki

Anna Wasilewska

W wyniku zmian wprowadzonych do ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 233 ze zm.) na podstawie ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. z 2015 r., poz. 978), od dnia 1 stycznia 2016 r. zmienia się zakres odpowiedzialności prokurenta za zobowiązania spółki.

W obecnym brzmieniu art. 20 ust. 2 pkt 2 ustawy – Prawo upadłościowe stanowi, iż do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości uprawniony jest każdy, kto ma prawo reprezentować osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, sam lub łącznie z innymi osobami. Natomiast od dnia 1 stycznia 2016 r. podmiotem uprawnionym do zgłoszenia wniosku w stosunku do osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, będzie każdy, kto na podstawie ustawy, umowy spółki lub statutu ma prawo do prowadzenia spraw dłużnika i do jego reprezentowania, samodzielnie lub łącznie z innymi osobami.

więcej »


ODSZKODOWANIE ZA NARUSZENIE PRAW AUTORSKICH

Paweł Borek

art. 79 ust. 1 pkt. 3 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych w zakresie, w jakim uprawniony, którego autorskie prawa majątkowe zostały naruszone, może żądać od osoby, która naruszyła te prawa, naprawienia wyrządzonej szkody poprzez zapłatę sumy pieniężnej w wysokości odpowiadającej – w przypadku gdy naruszenie jest zawinione – trzykrotności stosownego wynagrodzenia, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z utworu, jest niezgodny z art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 czerwca 2015 r. o sygnaturze SK 32/14

więcej »


Problem wypalenia zawodowego w zawodach prawniczych

Katarzyna Szablewska

Zgodnie ze słownikową definicją pojęcie wypalenia zawodowego (ang. occupational burnout) należy rozumieć jako stan znacznego osłabienia zaangażowania jednostki w zakresie jej aktywności związanej z pracą[1]. Podchodząc do zagadnienia od strony funkcjonalnej, należy podkreślić, że zespół wypalenia zawodowego to również termin z zakresu psychiatrii, którym określa się ogół objawów obejmujących fizyczne oraz mentalne wyczerpanie, mające emocjonalne podłoże[2]. Dla potrzeb niniejszego opracowania najistotniejszą kwestią pozostaje fakt, iż wypalenie zawodowe to powszechny problem o charakterze społecznym, a jego specyfika dotyczyć może również określonej grupy zawodowej, jaką stanowią prawnicy.

Tematyka wypalenia zawodowego (jak również stresu zawodowego jako kategorii o wyższym stopniu ogólności) w ciągu ostatniego dwudziestolecia poruszana była szczególnie często zarówno przez psychologów, jak i przez psychiatrów. Wprowadzenie do literatury samego pojęcia oraz zasadniczy, a wręcz najistotniejszy, wkład w istniejące teorie wypalenia zawodowego zawdzięczamy przede wszystkim amerykańskiej psycholog Christinie Maslach, autorce wielowymiarowej koncepcji wypalenia zawodowego. To właśnie jej teoria została przyjęta za podstawę omawianego w niniejszym artykule badania i w oparciu o nią dokonano analizy tejże problematyki.

więcej »